سلام به همگی 

امیدوارم حال همتون خوب باشه 

حال من زیاد خوب نیست ولی میگن حتی وقتی حالت خوب نیست به زبونش نیار چون اون انرژی منفی که میفرستی باعث میشه کل روزت بد بشه 

دلم گرفته 

بعضی روزا به خودم میگم دنیا جایه قشنگیه 

دوست دارم بیشتر توش باشم و وقت بگذرونم و بعضی وقتا مثل  امروز دلم میشکنه و خسته میشم از این دنیا و از ادماش 

راستشو بگم به خودم شک دارم 

ایا واقعا میتونم پزشکی قبول شم ؟

میتونم  تو دانشکده پزشکی طاقت بیارم ؟

میتونم 24 درس بخونم بدون استراحت و تفریح 

میتونم مسئولیت یه پزشک رو برعهده بگیرم ؟

میتونم درست بیماری هارو تشخیص بدم و همه تلاشمو برای درمان بیمارام بکنم ؟

اره شاید بتونم 

ولی میدونم طاقت اینو ندارم یه سال پشت کنکور بمونم و ناامیدی خانوادم و اطرافیانمو ببینم 

کاشکی یه نفر بود که بهم میگفت راهنمایی رو الکی نگذرون پایتو قوی کن و از اون موقعه تست بزن 

کاشکی کسی بود که بهم میگفت تابستون دهمتو درس بخون و جلوجلو درساتو بخون 

دهم با ذهن باز تست بزن و پیشرفت کن و تابستون یازدهم بعضی درساو جلوجلو بخون و دهمتو دوباره دوره کن و یازدهم باز اروم اروم پیش برو و تابستون دوازدهمتو درسای دو پایه قبلتو دوره کن و دوازدهمتو یخورده جلو ببر و دوازدهم با اعصاب اروم جلو برو 

ولی الان باید چیکار کنم که هیچ چیز رو درست جمع نکردم ؟

نمیتونم شکستن پدر و مادرم امسال ببینم باید قبول بشم 

خیلی به خاطر من شکسته شدن نمیتونم شکسته شدنشو بیشتر ببینم 

اگه الان کسی هستی که وقت داری قبل کنکورت یا هر ازمون دیگه به خودت قول بده از الان یه برنامه قوی بریزی و پیشرفت کنی و جا نزنی 

چون هیچ چیز ارزش اینو نداره بخاطرش رویاهاتو فداش کنی (:

باید مینوشتم 

باید همین الان مینوشتم نمیتونستم بزارمش برای یه موقعه ی دیگه 

نمیدونم اگه تا حالا as far as my feet will cary me رو دید یا نه 

اگه ندید حتما ببینیند 

شنیده بودم که میگن اراده ی یک انسان میتونه یک کوه رو جایه جا کنه ولی هیچ وقت بهش باور نداشتم هیچ موقع تو زندگیم ندیده بودمش 

تا اینکه این فیلم رو دیدم 

برای اولین بار دیدم و فهمیدم که انسان چقدر قویه 

برای اولین بار حس کردم که منچقدر کارهای فوق العاده ای میتونم بکنم کنکور که هیچی نیست 

بچها باورتون نمیشه یک انسان چقدر قوی میتونه باشه 

اره میتونه 

تونستن کار هرکسی نیست برای همینه که میگن خواستن توانستن است 

اگر اون اسیر جنگی که تو سیبری بود به این فکر میکرد و هی فکر میکرد از سیبری تا المان چقدر راهه 

تو این همه برف که همه جارو سفید میبینی و حتی دریغ از یک درخت 

دریغ از یک موجود زنده 

و روسی هایی که به دنبالت هستن و میخوان تورو نابود کنن 

واقعا ایا میتونست اصلا اون سفر رو اغاز کنه ؟

خیلی ها مثل اون اسیر بودن پیش روسی ها 

ولی چندنفر انقدر شجاع بودن که وضعیت بد رو ترک کنه و برای یه مدت طولانی یه وضعیت بدتر رو تحمل کنه که اخرش معلوم نیست چیه ؟

مسلما هیچکس یا شایدم یک نفر 

یه دفه یکی بهم گفت خدا اون بالا حواسش بهت هست اگه تو تلاشت رو بکنی کل توانت رو بزاری اون تنهات نمیزاره دستتو ول نکنه و کمکت میکنه 

خدا به اون سرباز هم همینطور کمک کرد 

سه سال پیاده راه رفت تو سرما تو تاریکی در حالی که داشت از گرسنگی میمرد در حالی که شاهد از دست دادن دوستاش بود در حالی که از اینده خبر نداشت 

اون نه پولی داشت و نه پاسپورتی حتی اگه به این فکر میکرد که وقتی به مرز برسه بدون پاسپورت و پول چطور رد شه ممکن بود ناامید بشه 

اون تلاشش رو کرد و وقتی رسید خدا کمکش کرد 

زندگی هم همینه 

کنکورم همینه 

ولی نسخه ی خیلی خیلی خیلی راحتر از این فیلم 

خیلیا از ترس وضعیت بدتر اسیر میمونن شکنجه میشن هر روز با حرف های بقیه با انتظارات خودشون و شاهد پیشرفت بقیه بودن 

بعضیا هم شروع میکنن بدون اینکه ناامید بشن ادامه میدن و به این فکر نمیکنن چقدر مونده چقدر فاصلست چقدر راه رو باید برن 

میرن و میرن تا لحظه ای که میرسن 

به نام خدا 

من از همین لحظه قول میدم تا جایی که پاهایم توان رفتن داشته باشه تا جایی که پاهایم من رو یاری کنن ادامه بدم 

من به خودم و خدای خودم ایمان دارم 

خدایا کمکم کن 

الان ساعت 1:29 شبه 

من قدیمی بهونه میورد و میگفت مخم نمیکشه شبه دیگه و خستمه و .

ولی برای من جدید خستگی تعریف پذیر نیست 

بریم که بتریم 3>